گلشن

یک... دو... سه... امتحان میکنیم...امتحان میکنیم.

این پست صرفا جهت گردگیری و پاگ کردن غبار است...

کسی صدای منو میشنوه؟

یک...دو...سه....

گلشن...

زبان ترکی استانبولی دلم را میلرزاند... نه ترجمه اش را میدانم نه خواننده اش را میشناسم... اما تمام غمش برایم از آن مرد ۴۰ ساله ای میاید که مهاجرت کرد.. دلم برای چشمهای درشتش وقتی در یک دست سیگار دارد گلشن...

امشب پرت شدم به ۱۵سال پیش... راستش یادم رفته بود ۱۵ ستل گذشته است نکه فراموش کرده باشم نه! ولی زمان انگار دیروز بود برایم... ۱۵ را وقتی دیدم که بالای پست وبلاگت تاریخ ۱۵ سال پیش را زده بود.. دوباره خواندمت...تو و تمام کلمه هابت را. اگر دیدی وبلاگت از متروکه ای در می آید بدان منم! من سرگشته در گذشته که دنبال آرامش میگردد.. تو کی مرا پیدا میکنی این وسط بلوای شلوغی دنیای اینترنت؟ کاش پیدایم کنی و برایم پیام بگذاری... بس است این دوری... برگرد لطفا فقط همین مجازی طور!

گلشن...

زعفران دم کرده را ریختم روی برنج و دم کنی را گذاشتم سر قابلمه. مامان همیشه همینطور زعفران را برای خودمان قاطی برنج میکرد، به جز زمانی که مهمان داشتیم و برنج زعفرانی به طور مجزا و رسمی، دیس بزنج را مزی گلشن...